En dan gaat het mis.....

Bloedverlies in de eerste 16 weken van de zwangerschap komt voor bij één op de 5 vrouwen. Bij de helft van deze vrouwen stopt het bloedverlies vanzelf binnen een paar dagen en gaat de zwangerschap normaal verder. Wanneer je bloed verliest, maak je je natuurlijk zorgen. Want bij de andere helft van de genoemde vrouwen gaat de zwangerschap niet verder en is er dus sprake van een miskraam.

Uiteindelijk eindigt 1 op de 10 zwangerschappen in een miskraam. De kans op een miskraam neemt toe met de leeftijd. Of jij een miskraam krijgt, is niet te voorspellen. Meestal wordt het binnen een aantal dagen vanzelf duidelijk. Uiteraard snappen we dat je het moeilijk vindt om een paar dagen te wachten. Je mag ons altijd bellen als je het niet vertrouwt wat er met je lichaam gebeurt. Eventueel kunnen we een echo maken, maar ook een echo geeft geen garantie op een goede afloop van je zwangerschap.

 

Wat is de oorzaak van een miskraam?

Een zwangerschap bestaat uit een vruchtzak en een embryo. Het embryo ontwikkelt zich bij een normale zwangerschap tot een baby. Een miskraam wordt meestal veroorzaakt door een afwijking van het embryo. Het kindje kan door deze afwijking niet meer groeien en wordt afgestoten. De oorzaak hiervoor is meestal een chromosoomafwijking (dit is een afwijking in het basismateriaal van iedere cel van het embryo). Deze afwijking is al bij de bevruchting ontstaan. Zelden is deze afwijking erfelijk en daardoor heeft een miskraam over het algemeen geen gevolgen voor een volgende zwangerschap.

Een miskraam ontstaat niet door lichamelijke inspanning. Fietsen, motorrijden, paardrijden, vallen of vrijen kunnen geen miskraam veroorzaken!

 

Wat zijn de verschijnselen van een miskraam?

Vlak voor een miskraam kunnen zwangerschapsverschijnselen zoals gespannen borsten en ochtendmisselijkheid al afnemen. Meestal begint een miskraam met bloedverlies en/of buikpijn. De bloeding kan binnen enkele uren tot dagen toenemen en even heel heftig zijn. Meestal verlies je het vruchtje in de vorm van stolsels en stukjes weefsel (baarmoederslijmvlies). Dit kan met weeënachtige buikkramp gepaard gaan. Als de miskraam compleet is, zoals we zeggen, neemt het bloedverlies snel af en houdt na een paar dagen helemaal op. 

Is de miskraam niet compleet, dan blijf je bloeden, soms heftig, soms heel rommelig. Als het bloeden langer dan een week aanhoudt, of als je binnen een paar tellen een maandverband vol bloed verliest, bel ons dan.

In sommige situaties heb je helemaal niets in de gaten en kom je er bij de echo pas achter dat het kindje niet meer leeft. Dit is uiteraard erg verdrietig. Het kan enkele dagen tot weken duren voor er een bloeding komt en het vruchtje wordt afgestoten. In onze praktijk adviseren we je over het algemeen om een week af te wachten. Na die week verwijzen we je over het algemeen naar een gynaecoloog. Deze overlegt dan met jullie of je nog verder af gaat wachten of dat je lichaam een handje geholpen wordt. Dit kan door middel van medicatie of een curettage.

Veel vrouwen geven er de voorkeur aan te wachten tot de bloeding vanzelf stopt. Zolang het bloedverlies niet te heftig is, is hier ook geen enkel bezwaar tegen. Bij de meeste miskramen wordt het vruchtje binnen 2 weken na het begin van de bloeding afgestoten. Soms duurt dit wat langer.

Vrouwen bij wie de miskraam op natuurlijke wijze is verlopen, kunnen de gebeurtenissen vaak beter verwerken. Het verdriet kan thuis worden beleefd en eventuele complicaties van medicatie of een curettage kunnen worden vermeden.

 

Wat is een curettage?

Sommige vrouwen vinden het moeilijk te moeten wachten tot de miskraam vanzelf op gang komt en de bloeding weer ophoudt. Zowel emotioneel als praktisch kan het vervelend zijn om te moeten wachten op een spontane miskraam. Het kan lichamelijk  zwaar zijn als het bloedverlies lang aanhoudt. Voor die vrouwen zijn dit redenen om eerder in te grijpen en een curettage te laten uitvoeren. Hierbij wordt de baarmoeder via de vagina met een dun slangetje leeggezogen of met een schrapertje schoongemaakt. Als alle weefselresten zijn verwijderd, houdt de bloeding vanzelf binnen een paar dagen op. Je krijgt tijdens deze ingreep een lichte narcose. De ingreep zelf duurt zo'n 5-10 minuten. Ook kun je meestal dezelfde dag weer naar huis.

Zoals aan alle ingrepen kleven er aan een curettage ook nadelen. Meer informatie daarover kun je vinden op de site van de gynaecologen: http://www.nvog.nl

Tegenwoordig bestaat er naast de curettage ook de mogelijkheid om bepaalde medicatie te nemen. Wat voor jou het beste is, gaat in overleg met de gynaecoloog.

 

Wat kun jij doen?

Een miskraam kun je niet tegenhouden of voorkomen. Niet door bedrust en ook niet door medicatie.

Als je bezig bent met een miskraam kan het fijn zijn iemand in de buurt te hebben bij wie jij je veilig voelt. Als de buikkramp erg heftig is, kun je paracetamol innemen. Als je het vruchtje opgevangen hebt, hoef je het niet te bewaren. Sommige mensen begraven het vruchtje in hun tuin of in het bos. Anderen verliezen het embryo op het toilet. 

Bel ons 

- al het bloedverlies erg heftig is, zeker als je sterretjes begint te zien of flauw denkt te gaan vallen

- als de buikpijn alleen maar toeneemt en voortdurend aanwezig is

- als je koorts krijgt (een temperatuur boven de 38 graden celsius)

 

Herstellen

Lichamelijk herstel je over het algemeen vlot na een miskraam. Er zijn over het algemeen geen bezwaren tegen direct weer zwanger worden na een miskraam.

Emotioneel is een ander verhaal. Er komt abrupt een eind aan een droom. Dat kan maken dat het verdriet vooral de eerste weken erg heftig is. Geef het de ruimte, praat erover met je partner. Ook al is het voor hem moeilijk om te voelen wat jij voelt, ook hij is een droom kwijt.

Naast verdriet kunnen er ook gevoelens zijn van schuld, schaamte, ongeloof, boosheid, leegte, falen, jaloezie. Deze gevoelens zijn heel normaal en heel begrijpelijk. Praat erover met iemand die je vertrouwt, want dat lucht vaak op. Voor de buitenwereld is het verlies vaak onzichtbaar en dat kan maken dat er weinig begrip voor je is. 

Als je dit wil, kun je altijd een afspraak maken met ons om nog eens na te praten over de miskraam. Over het algemeen houden wij contact met je in de periode van de miskraam en is het aan jou om te bepalen wanneer het voldoende is. 

 

Meer weten?

- FIOM, organiseert bijeenkomsten voor mensen die een miskraam hebben gehad. Voor meer informatie kun je kijken op http://www.fiom.nl

- http://www.miskramen.nl van de Stichting Contactpunt voor miskramen. Op deze site staat veel info over het verwerken van een miskraam.

- Freya, patiëntenvereniging voor vruchtbaarheidsproblematiek. Richt zich vooral op vrouwen die een miskraam hebben gehad na een reageerbuisbevruchting; http://www.freya.nl

 

Als het later in de zwangerschap misgaat.

Helaas komt het ook voor dat een kindje later in de zwangerschap overlijd. Voor de ouders en hun omgeving is dat ontzettend moeilijk. 

Meer informatie hierover zal later aan deze site toegevoegd worden.

Stichting Make a Memory maakt foto's voor familie van ernstig zieke, stervende of overleden baby’s vanaf 24 weken zwangerschap en kinderen tot en met 16 jaar. De fotografie vindt plaats in de ziekenhuizen en op andere locaties, zoals in de thuisomgeving. Via hun website http://www.makeamemory.nl kun je meer informatie vinden.

Daarnaast zijn er de volgende organisaties die kunnen helpen:

Vereniging Ouders van een Overleden kind, http://www.vook.nl

Stichting Lieve Engeltjes, een contactgroep voor mensen die te maken hebben gehad met het overlijden van een kindje, http://www.lieve-engeltjes.nl

Op de site http://www.prematuur.nl zijn onder andere kleine kleertjes te vinden, maar ook mandjes om het overleden kindje een mooi plekje te kunnen geven.

Een van de ouderparen in onze praktijk, die dit helaas mee hebben moet maken, hebben een prachtig gedicht gemaakt:

LIEVE,

De liefde was er al volop,

maakte deel uit van ons leven.

En plots staat alles op zijn kop, 

wordt het ons weer niet gegeven!

Soms sta ik met gebalde vuist,

weet niet hoe ik moet getuigen.

God zal ze leren vouwen juist

en helpt mijn knie zich buigen.

Kleine meisje, onze Lieve,

voor altijd blijf je in ons hart.

Maar je bent ook Gods geliefde

en dát geeft troost in onze smart!

"Pappa" zal je mij nooit noemen

of "mamma" roepen in je pijn.

Vanaf nu de Vader roemen,

voor eeuwig zul je bij Hem zijn.

Liefs,

pappa en mamma